آقای محترم

آقای محترم!

ما نيامده‌ايم که بود و نبودمان هيچ تأثيری بر جامعه، بر تاريخ، بر زندگی و بر آينده نداشته باشد؛ ما آمده‌ايم که با دشمنان آزادی دشمنی کنيم و برنجانيمشان، و همدوش مردان باايمان تفنگ برداريم و سنگر بسازيم، و همپای آدم‌های عاشق، به خاطر اصالت و صداقتِ عشق بجنگيم.

ما آمده‌ايم که با حضورمان، جهان را دگرگون کنيم؛ نيامده‌ايم تا پس از مرگمان بگويند: از کِرم خاکی هم بی‌آزارتر بود و از گاو مظلوم‌تر، ما بايد وجودمان و نفس کشيدنمان، و راه رفتنمان، و نگاه کردنمان، و لبخند زدنمان هم مانند تيغ به چشم و گلوی بدکاران و ستمگران برود...

ما نيامده‌ايم فقط به خاطر آنکه همچون گوسفندی زندگي کرده باشيم که پس از مرگمان، گرگ و چوپان و سگ گله، هر سه ستايشمان کنند ...

نادر_ابراهیمی
ابوالمشاغل
(چاپ اول، تهران: انتشارات روزبهان، زمستان ۱۳۶۵)
صفحات ۲۳۰ و ۲۳۱.